Pomiń polecenia Wstążki
Przeskocz do głównej zawartości
Przeskocz do głównego menu
Nawiguj w górę
Logowanie
logo do druku
 
Konferencje i seminaria : Instytucjonalne uwarunkowania stabilności finansowej
KES - Katedra Skarbowości - Konferencje i seminaria
 

 Instytucjonalne uwarunkowania stabilności finansowej

 
​3 kwietnia 2014 r. w Kolegium Ekonomiczno-Społecznym  odbyło się międzynarodowe seminarium naukowe  pt. „Instytucjonalne uwarunkowania stabilności finansowej”*, zorganizowane przez Katedrę Skarbowości.  Wystąpienia wprowadzające do dyskusji wygłosili;  prof. M. Zaleska  członek zarządu NBP, Kierownik Zakładu Regulacji, Kierownik Zakładu Bankowości i Bezpieczeństwa Systemu Finansowego SGH oraz prof. M. Kerber reprezentujący Uniwersytet Techniczny w Berlinie, Europolis.
Prof. M. Zaleska w swoim wystąpieniu starała się odpowiedzieć na pytanie czy unia bankowa to sukces czy kompromis. Skupiła się na wyjaśnieniu, czy na obecnym etapie prac nad projektem Unii Bankowej,  zapewni on lepszą ochronę deponentom, przywróci zaufanie do sektora bankowego i będzie w stanie asekurować go na wypadek kryzysu. W tym celu przedstawiła obecny stan projektu unii bankowej, na który składa się: wspólny nadzór bankowy-jednolity mechanizm nadzorczy (SSM) z wykorzystaniem środków z Europejskiego Mechanizmu Stabilności – EMS, oraz wspólny system  kontrolowanej  likwidacji banków i uporządkowanej interwencji w przypadku gdy bank ma problemy. Obecnie Unia wycofuje się z  jednolitego systemu gwarantowania depozytów. Unia Bankowa będzie obowiązkowa  dla krajów strefy euro, natomiast kraje spoza strefy euro w tym Polska będą mogły podjąć bliską współpracę jednak to nie da im  możliwości wsparcia z ESM. EBC ma sprawować nadzór nad największymi bankami strefy euro, a krajowe organy nadzoru będą nadal wykonywały większość zadań nadzorczych w odniesieniu do mniej znaczących instytucji finansowych. Nowy nadzór ma być głównym elementem unii bankowej, a pełną zdolność do działania ma osiągnąć w listopadzie 2014 r. W styczniu 2015 r.  mają zacząć funkcjonować nowe rozwiązania dotyczące restrukturyzacji i uporządkowanej upadłości oraz likwidacji banków. Celem reform ma być ograniczenie zaangażowania pieniędzy podatników w ratowanie banków. Na obecnym etapie prac trudno rozstrzygnąć czy cel ten zostanie osiągnięty. Na zakończenie wystąpienia Prof. M. Zaleska zwróciła uwagę, że przeniesienie pewnych kompetencji z poziomu krajowego na poziom europejski może spowodować  bałagan kompetencyjny i doprowadzić do wzrostu kosztów sieci bezpieczeństwa finansowego.
Następnie prof. M. Kerber dokonał próby oceny projektu unii bankowej, jako elementu poprawy stabilności finansowej w UE. W swoim wystąpieniu skupił się głównie na wskazaniu tych elementów projektu, które mogą powodować potencjalne ryzyko. Przedstawił klika krytycznych uwag na temat problemów prawnych i pułapek w zakresie ekonomii instytucjonalnej w odniesieniu do projektu unii bankowej. Dotyczyło to m.in. roli EBC jako nadzorcy nad dużymi bankami strefy euro oraz jakie potencjalne problemy może to powodować. Ponadnarodowy EBC będzie pełnił funkcję nadzorcy, a jednocześnie funkcje w zakresie polityki pieniężnej i makroostrożnościowej. Zdaniem prof. M. Kerbera  ponadnarodowy nadzór nie zmieni faktu, że poszczególne kraje będą miały zróżnicowane  wpływy na jego funkcjonowanie. Jednocześnie centralizacja nadzoru bankowego nie wyeliminuje tzw. narodowej stronniczości, jako przykład podał lobbing francuski. Rola EBC jako nadzorcy makroostrożnościowego niesie ze sobą pewne ryzyka. Budowa  zintegrowanego nadzoru będzie przedsięwzięciem  wnikliwie monitorowanym i  można się spodziewać pewnych korekt w tym obszarze. Polityka płynności w ramach polityki pieniężnej może zniechęcać do  podejmowania większego ryzyka przez banki. Kolejne problemy  wynikają z faktu, że SSM i SRM nie zostały powołane na  Traktatu UE i dlatego w przypadku SSM decyzje zatwierdza Rada Prezesów EBC natomiast w przypadku SRM problem jest bardziej złożony. Kolejny problem to sposób wykorzystania środków funduszy ratunkowych w ramach SRM może to powodować zachętę dla krajów w których banki są szczególnie narażone na ryzyko do nadmiernego  jego wykorzystywania. Prof. M. Kerber zauważył , że jednolity nadzór w ramach strefy euro bez Wielkiej Brytanii i Szwecji doprowadzi do arbitrażu regulacyjnego.
Kolejnym punktem seminarium był panel dyskusyjny, którego moderatorem była prof. A. Alińska.  W dyskusji udział wzięli prof. A. Janc, prof. J.K. Solarz, prof. K. Żukrowska, prof. K. Lutkowski,  prof. J. Nowakowski, dr M. Zygierewicz i dr P. Smaga. Ogólny wniosek z dyskusji można sformułować następująco: unia bankowa jest kolejnym krokiem podejmowanym przez kraje strefy euro w celu porządkowania relacji między państwami a bankami. Sektor bankowy powinien ponownie wrócić do swojej roli bycia usługodawcą dla gospodarki oraz to, że nadmierne regulacje mogą przyczynić się do rozwoju tzw. bankowości cienia. Dyskusję zamknęła prof. M. Zalska stwierdzeniem, że kryzysy były i będą niezależnie od działań instytucjonalnych.
Seminarium było doskonałą okazją do uświadomienia sobie, jakie wyzwania obok reform sektora  bankowego w UE stoją przed pracami nad  nowymi zintegrowanymi ramami polityki  gospodarczej i budżetowej.
*Projekt został sfinansowany ze środków Narodowego Centrum Nauki przyznanych na podstawie decyzji numer DEC-2013/09/B/HS4/03610.
 
 
 
seminarium kwiecien 2014.jpg